Soms is zorg nodig, ook als je het niet wilt.
Dat noemen we onvrijwillige zorg.
Dan volgt jouw zorgverlener een plan.
Dat plan heeft vier stappen.
Vind je het lastig te begrijpen?
Onderaan deze pagina staat het Stappenplan in eenvoudige taal.
Het Stappenplan
Stap 1: Jouw situatie bekijken
De persoon die verantwoordelijk is voor jouw zorg heet de zorgverantwoordelijke.
- Je zorgverantwoordelijke praat met jou en je vertegenwoordiger.
- Samen kijken jullie naar jouw situatie.
Je kan hulp krijgen van een cliëntenvertrouwenspersoon.
Die heet ook wel een cvp.
- De cvp werkt niet voor de zorgorganisatie, maar voor jou.
- De cvp kan je helpen als je vragen hebt.
- De cvp kan ook met je meegaan naar gesprekken.
Stap 2: Overleggen met deskundigen
De zorgverantwoordelijke praat ook met andere deskundigen:
- Een arts.
- Een gedragsdeskundige.
Samen bespreken jullie wat het beste is voor jou.
Dit gesprek heet een multidisciplinair overleg of MDO.
Jij en je vertegenwoordiger mogen altijd bij dit gesprek zijn.
Je mag ook meedenken over andere oplossingen dan onvrijwillige zorg.
Is onvrijwillige zorg echt nodig?
Dan moet jouw zorgverantwoordelijke dit opschrijven in jouw zorgplan.
Je spreekt samen met je zorgverlener af:
- Wat de onvrijwillige zorg precies is.
- Hoe lang de onvrijwillige zorg duurt.
- Wanneer jullie opnieuw kijken of de zorg nog nodig is.
- Over welke andere oplossingen jullie hebben nagedacht.
Stap 3: Controleren van de onvrijwillige zorg
Elke organisatie heeft een Wzd-functionaris.
Dit is iemand die veel weet over de Wzd.
Deze persoon controleert het zorgplan.
De Wzd-functionaris kijkt of er alles is gedaan om onvrijwillige zorg te voorkomen of minder te maken.
Stap 4: Blijven bespreken
De zorgverantwoordelijke kijkt minimaal elke 6 maanden of de onvrijwillige zorg nog nodig is.
Dit heet een evaluatiegesprek.
Als jouw situatie verandert, is het evaluatiegesprek eerder.
Jij of je vertegenwoordiger mag ook zelf om een gesprek vragen.
Als er geen einddatum is, is er na 3 maanden een evaluatiegesprek.
Als het niet lukt om de zorg te stoppen op de afgesproken tijd, kijkt een onafhankelijke deskundige mee.
Het Stappenplan in eenvoudige taal
Soms is zorg nodig, ook als je het niet wilt.
Dat noemen we onvrijwillige zorg.
Dan volgt jouw zorgverlener een plan.
Dat plan heeft vier stappen.
Stap 1: Praten met jou
Je zorgverlener praat met jou.
Ook je familie of vertegenwoordiger is erbij.
Samen praten jullie over jou.
De cliëntenvertrouwenspersoon kan jou helpen.
Deze persoon werkt voor jou.
En deze persoon helpt je bij vragen en gesprekken.
Stap 2: Praten met meer mensen
Je zorgverlener praat ook met andere mensen.
Bijvoorbeeld een arts.
Samen zoeken jullie wat goed is voor jou.
Jij mag erbij zijn.
Je mag ook zeggen wat jij wilt.
Is onvrijwillige zorg echt nodig?
Dan komt het in jouw zorgplan.
Jullie spreken af hoelang het duurt.
Stap 3: Controle
Een andere medewerker kijkt mee.
Deze persoon heet een Wzd-functionaris.
Die weet veel van de regels.
De Wzd-functionaris kijkt of alles goed gaat.
Stap 4: Steeds opnieuw kijken
De zorgverlener kijkt steeds opnieuw of de onvrijwillige zorg nog nodig is.
Minstens elke 6 maanden.
Eerder kan ook.
Jij of je vertegenwoordiger mag dat vragen.
Lukt het niet om te stoppen met onvrijwillige zorg?
Dan kijkt iemand anders mee.
Er is ook een folder over het Stappenplan in begrijpelijke taal speciaal voor cliënten en naasten.